Strona główna Tematycznie Ciekawe miejsca Muzeum kinematografii w Turynie

Muzeum kinematografii w Turynie

19 min. czytania
0
0

Rzut okiem na dorobek filmowy Italii

Włoskie kino, z czym Wam się kojarzy? Wydaje mi się, że oprócz widzów rozmiłowanych, obeznanych z historią i specjalizujących się w filmach rodem z Italii, każdy będzie miał nieco inne skojarzenia.

Muzeum kinematografii w Turynie - tablica ze słynnymi aktorami

Jedni przytoczą tu najważniejsze nazwiska reżyserów, jak Federico Fellini, Luchino Visconti, Vittorio De Sica, czy Bernardo Bertolucci, którzy wynieśli kino włoskie do rangi europejskiego dziedzictwa kulturowego.

Inni przytoczą specyficzne dla kina Italii gatunki, jak fantasmagoryczne horrory Dario Argento, czy jedyny chyba gatunek filmowy, który włoskie akcenty ma w samej nazwie – Spaghetti Western, gatunek w którym „ci dobrzy” byli niemal tak samo źli i brzydcy, jak klasyczne „czarne kapelusze” w amerykańskiej klasyce. Sergio Leone, ojciec gatunku, inspiruje filmowców do dziś, choćby super wąskimi zbliżeniami, gdzie cały kadr wypełniają usta, czy oczy bohaterów – Quentin Tarantino lubi to.

Muzeum kinematografii w Turynie - Clint Eastwood
Sala westernowa w muzeum kinematorgrafi

Jeśli już o włoskich westernach mowa, to na ich fali trudno nie wspomnieć choćby dwóch nazwisk – Clinta Eastwooda, który przed „dolarową trylogią” („Za garść dolarów”, „Za kilka dolarów więcej” i „Dobry, zły i brzydki”) grywał w amerykańskich filmach klasy B i C, oraz Ennio Morricone, którego utwory, skomponowane do filmów Sergio Leone, stały się symbolem gatunku i trafiły do kanonu muzyki filmowej.

Można wreszcie przywołać tu najważniejsze postaci włoskiej sceny aktorskiej – uwielbiane przez tłumy – Sophia Loren, Gina Lollobrigida i Marcello Mastroianni, czy bardziej współczesnego aktora – Roberto Benigni.

Narodziny Muzeum kinematografii w Turynie

Jednak, jeszcze na długo, zanim którekolwiek z tych nazwisk pojawiło się na srebrnym ekranie, w Turynie, w pierwszej dekadzie XX wieku rodził się włoski przemysł filmowy. W epoce kina niemego, to właśnie stolica Piemontu była najważniejszym ośrodkiem produkcji filmowej.

Nic zatem dziwnego, że to właśnie w Turynie powstało, w 1958 roku, za sprawą Marii Adriany Prolo, a następnie fundacji jej imienia, muzeum kinematografii, gromadzące pamiątki i dokumenty, związane z historią i rozwojem włoskiego kina i techniki filmowej w ogóle.

Muzeum kinematografii w Turynie - Mole Antonelliana
Mole Antonelliana, czyli Moloch Antonella – nie ma bardziej charakterystycznej budowli w Turynie

Muzeum w świątyni

Sama siedziba Muzeum kinematografii – budynek Mole Antonelliana, jest architektonicznym symbolem miasta i przy tym najwyższą ceglaną budowlą w Europie, mierzącą 167,5 metrów.

Można by rzec, iż to prawdziwa świątynia kina… i w założeniu gmach miał być faktycznie świątynią, konkretnie synagogą, zaprojektowany w 1862 roku. Powstał na zlecenie lokalnej gminy żydowskiej i, choć został ukończony w 1869 roku, to budynek trafił we władanie miasta bo fundatorzy nie spłacili zobowiązań.

Budowla, uszkodzona następnie przez żywioły oraz działania wojenne, w latach 60. XX wieku doczekała się odbudowy, co więcej, zainstalowano tam windę, prowadzącą do punktu widokowego, 85 metrów ponad miastem. Muzeum kinematografii pojawia się w tym miejscu dopiero w roku 2000.

Czemu warto się wybrać do Muzeum Kinematografii w Turynie?

Widoki!!!

Po pierwsze – z tarasu roztacza się piękna panorama miasta i okolicy, do której zobaczenia nie trzeba wspinać się po setkach schodów. Dodatkowo, winda, wioząca nas na kopułę budynku, umieszczona jest w samym centrum budynku. Wjeżdżając na górę, możemy rzucić okiem na rozległe muzeum, zajmujące cztery piętra budowli.

Historia kina od samego początku

Muzeum kinematografii prezentuje historie ruchomych obrazów od samych początków, jeszcze sprzed epoki taśmy celuloidowej, aż po epokę wielkich superprodukcji.

Pierwsza część muzeum to historia tego, jak stopniowo gatunek ludzki rozmiłowywał się w tworzeniu iluzji ruchu i ożywiania obrazów.

Od teatru cieni i laterna magica (przodka rzutników slajdów), przez pierwsze mechanizmy, bardzo zbliżone do fototplastikonu i bazujące na serii zapętlonych obrazów, aż do pierwszych, potężnych kamer filmowych i projektorów.

Artefakty z największych produkcji filmowych

Gdy tylko opuścimy strefę, poświęconą początkom kina, od razu wchodzimy w „La Dolce Vita” – złote czasy kina, otoczeni przez kamery, światła i spendor minonych gwiazd kina.

Znajdziecie tu wiele eksponatów, na widok których miłośnicy kina na pewno nie raz wstrzymają oddech – szkice, listy oraz autentyczny kapelusz i szalik Federico Felliniego, czy pamiątki po Marylin Monroe. Dodajcie do tego chociażby oryginalną zbroję Robocopa, oryginalne storyboardy i maski z „Gwiezdnych Wojen”, z „Planety Małp”, postać Obcego i nierozłącznego (hehe) face-huggera, czy wreszcie popiersie Borisa Karloff’a, jako Frankensteina, czy Lona Chaneya Sr. jako Erika z filmu „Upiór w Operze”. W głównym hallu muzeum góruje potężna rzeźba Molocha – fragment dekoracji z filmu „Cabiria” Giovanniego Pastrone.

Plakaty

W takim muzeum nie mogło oczywiście zabraknąć pokaźnej kolekcji plakatów filmowych, w tym jakże włoskiego w swym charakterze dzieła, promującego Gwiezdne Wojny, gdzie Luke jest bardziej podobny do Flasha Gordona.

Plakat z Gwiedznych Wojen - z Muzeum Kinematografii w Turynie
Piękny plakat, coś mi się wydaje, że nawet C3PO jakiś bardziej przypakowany ;)

Można dowiedzieć się, jak powstają filmy

Najciekawszą dla mnie, najbardziej koncepcyjną częścią muzeum są oddzielone pokoje, w dwóch odsłonach – poświęcone procesowi powstawania filmów oraz poszczególnym gatunkom.

Na piętrze znajdziemy pokój poświęcony reżyserii, montażowi, charakteryzacji, czy wreszcie scenariuszom (ponoć stworzony na cześć Woodego Allena).

Spacer po gatunkach filmów

Z kolei na parterze możemy wędrować przez labirynt gatunków filmowych. Przechodząc z pomieszczenia do pomieszczenia,czujemy się jak byśmy przełączali kanały, zanurzeni w wirtualny film – z wnętrza statku kosmicznego przechodzimy do westernowego saloonu, przez wielką lodówkę wchodzimy do pokoju, poświęconego filmom absurdalnym, – ich próbkę możemy obejrzeć, zasiadając w wygodnych siedze… sedesach.

Muzeum Kinematografii w Turynie

W międzyczasie zaglądamy do oblanego czerwonym światłem pokoju z wielkim łóżkiem – cóż to za gatunek?

Muzeum Kinematografii w Turynie

Na koniec, w imię dobrego humoru i powrotu do lat dzieciństwa, możemy przejść przez wejście wybite przez sylwetkę kojota i odwiedzić pokój kreskówek, gdzie czeka na Was prawdziwa bomba!

No i wreszcie, wychodząc z muzeum nie patrzcie wyłącznie pod nogi, tylko także nieco wyżej – szczęki Wam może nie opadną, ale szczęki są i to nie jest reprodukcja!

Szczęki - Muzeum Kinematografii w Turynie

Multisala Cinema Massimo

Jeśli po wizycie w muzeum najdzie Was ochota na więcej, to możecie odwiedzić należące do muzeum, położone nieopodal, kino Multisala Cinema Massimo (Via Verdi 18), gdzie odbywają się projekcje zarówno współczesnych, jak i klasycznych obrazów, w tym twórców niezależnych.

Nam niestety sił już nie starczyło, a nasza filmowa przygoda zakończyła się w domu, przed telewizorem – z niezbyt ambitnym filmem, wcale nie włoskiej produkcji, choć z włoskim dubbingiem (Włosi dubbingują WSZYSTKO), a konkretnie – z „Miss Agent”, dzięki któremu po raz kolejny zostało zrujnowane nasze przekonanie, że coś już z tego języka łapiemy. Jedyne, co ostatecznie z dialogów wyłapaliśmy, to słowo „pizza”. Cóż… chociaż tyle. (Choć dalej twierdzę, że wino we Włoszech zamawiam z perfekcyjnym akcentem, godnym Brada Pitta w „Bękartach Wojny” ;).

Muzeum kinematografii w Turynie – godziny otwarcia, ceny biletów

Na wizytę w muzeum warto zarezerwować sobie co najmniej dwie godziny i upewnić się, że w danym dniu nie odbywają się jakieś szczególne wydarzenia, skracające godziny pracy, jak to nam się przytrafiło i ostatnie sale zwiedzaliśmy niemal w biegu.

Godziny otwarcia

Poniedziałek, środa, czwartek, piątek i niedziela: 9:00 – 20:00,
w sobotę do 23:00, natomiast we wtorek muezum jest zamknięte.

Ceny biletów do muzeum:

– bilet normalny: 11 euro;
– bilet ulgowy: 9 euro;
– bilet na grup szkolnych: 3,50 euro.

Bilety na wejście łączone: muzeum + winda panoramiczna:

– bilet normalny: 15 euro;
– bilet ulgowy: 12 euro;
– bilet dla grup szkolnych: 9 euro

Muzeum Kinematografii, Via Montebello 20, Turyn

Komentarze z Facebooka
Jeśli spodobał Ci się ten post i chcesz być na bieżąco, to po więcej informacji, inspiracji, ciekawostek zapraszamy na   Facebook, Instagram Twitter - do zobaczenia!
pokaż więcej
Load More In Ciekawe miejsca

Skomentuj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zobacz także

Okolice Lizbony – Sintra, miasto zamków i pałaców

Sintra jest jednym z obowiązkowych punktów na liście odwiedzających Lizbonę. Bli…